سيد حسن آصف آگاه

36

سوشيانت منجى ايرانويج (منجى و آخر الزمان در ادبيات پيگويانه زرتشتى با مقدمه استاد پروفسور كريستين بونو) (فارسى)

زرتشتيان ايران براساس پيش‌گويىها و بشارت‌هايى كه در منابع مختلف دينى دربارهء ظهور بهرام ورجاوند شده بود ، دائما چشم انتظار ظهور و قيام وى در سدهء دهم هجرى بودند كه در واقع سدهء پايانى هزاره است . چونان بنابر پيش‌گويىها ظهور بهرام ورجاوند در آخر هزاره در سرزمين هندوستان است ، بنابراين در اين‌باره زرتشتيان به هم‌كيشان خود در هندوستان نامه‌هاى متعددى نوشتند كه در آنها جوياى خبر از ظهور و قيام بهرام ورجاوند بودند . به بعضى از اين پرسش و پاسخ‌ها در كتاب روايات داراب هرمزديار ( 2 : 68 - 70 ) اشاره شده : « پرسش اين‌كه بهرام كى خواهد آمدن ؟ جواب آن‌كه آفتاب آمدن در ميانهء هند و چين ، در آن جانب گفته‌اند و نشان زاييدن ايشان آن‌چه در دين معلوم شده ستاره باريدن . آن‌چه در اين جانب معلوم شده نه صد و سه پارسى از يزدجرد شهريار معلوم شد . باقى غيبدان خداست » . ( از روايت كامدين شاپور ) يكى شاه باشد ز هند و ز چين * ز تخم كيان اندر آن وقت كين مر او را يكى پور شايسته كام * نهاده بر آن پور بهرام نام نشان آن‌كه چون زايد اندر جهان * ستاره فرو بارد از آسمان به هنگام آبان مه و روز باد * بزايد همان خسرو پاكزاد ( از روايت كامدين شاپور ) « ديگر در ضمير منير دستوران و هيربدان و موبدان جانب هندوستان روشن گردد كه هزارهء اهريمنى آخر شده و هزارهء اورمزدى نزديك شد . اميد به ديدار ورجاوند شهى فيروزگر است و هشيدر و پشوتن بىشك و شبهه باشند و يقين و بىگمان كه خوره ورجاوند ديده شود ؛ بيت : بدارند از حق همه‌كس اميد * كه تا اين شب تيره گردد سفيد شب تار بگذشت و آمد سحر * سحر هم به زودى نمايد بسر ( از روايت بهمن پونجيه ) « ديگر آن‌كه درآمدن اوشيدر زرتشت و پشوتن و شتاسپان و بهرام هماوند ، و در دين چند نشانه گفته بودند جمله نشان‌هاى ، يك نشانه تحقيق واقع شده كه پادشاه از كوهستان تركستان خروج كند و نشانهء او تاج سرخ بود . به مذهب حق مدد فرمايد و تا به زمين بابل رسد . اكنون قبل از اين تاريخ تا غايت نه سال است